Dzieci, młodzież i rodziny
Leczenie i wsparcie dobrane do sytuacji — nie do gotowego schematu
Pomagamy dzieciom, młodzieży i ich rodzinom lepiej zrozumieć trudności oraz wybrać formę wsparcia dopasowaną do sytuacji. Pierwsza konsultacja pozwala wspólnie ustalić, od czego warto zacząć i jakie dalsze kroki mają kliniczne uzasadnienie.
Możliwe ścieżki pomocy
Od czego możemy zacząć
Forma pomocy zależy od wieku, rodzaju trudności, dotychczasowego leczenia i aktualnych potrzeb całej rodziny. W toku pracy rekomendacje mogą się zmieniać.
Konsultacja wstępna
Pierwsze spotkanie służy poznaniu sytuacji dziecka i rodziny oraz ustaleniu, jaki kolejny krok będzie najbardziej zasadny.
Konsultacja psychiatryczna
Ocena lekarska, diagnoza i plan leczenia prowadzone przez psychiatrów dzieci i młodzieży z wieloletnim doświadczeniem.
Psychoterapia dziecka lub nastolatka
Proponowana wtedy, gdy ocena kliniczna wskazuje, że indywidualna praca terapeutyczna jest właściwą formą pomocy.
Konsultacje rodzicielskie
Niekiedy, szczególnie przy młodszych dzieciach, właściwą pomocą jest wspólna praca nad rozumieniem zachowania i sposobem reagowania dorosłych.
Terapia rodzinna
Pomaga przyjrzeć się relacjom, komunikacji i temu, jak trudność jednej osoby wiąże się z funkcjonowaniem całej rodziny.
Wizyta wielospecjalistyczna
W uzasadnionych sytuacjach w spotkaniu uczestniczą wspólnie psychiatra prowadzący i psycholog diagnosta lub psychoterapeuta.
Wsparcie psychologiczne
Krótsza lub bardziej ukierunkowana pomoc w trudnościach emocjonalnych, rozwojowych i rodzinnych, gdy pełna psychoterapia nie jest potrzebna.
Opieka dietetyczna
Konsultacje dietetyczne mogą uzupełniać pomoc m.in. przy zaburzeniach odżywiania i trudnościach związanych z jedzeniem.
Terapia pedagogiczna
Wsparcie ukierunkowane na rozwój funkcji potrzebnych w uczeniu się oraz pracę z trudnościami szkolnymi i rozwojowymi.
Jak pracujemy
Mały zespół, który może rzeczywiście współpracować
Tworzymy nieduży, współpracujący zespół. Znamy swoje kompetencje, możemy ustalać wspólne cele, przekazywać sobie istotne informacje za zgodą pacjenta i organizować konsylia.
Nasz zespół pracował w oddziałach stacjonarnych i dziennych, poradniach, fundacjach oraz innych strukturach NFZ.
Jeśli potrzebnych jest kilku specjalistów, pomagamy uporządkować ich role i kolejne etapy pracy.
Psychoterapia jest jednym z głównych obszarów naszej pracy. Rekomendujemy jej formę i zakres na podstawie oceny klinicznej oraz aktualnej wiedzy.
Pierwsze kroki
Jak rozpoczyna się pomoc
Nie trzeba wcześniej wiedzieć, jaka usługa będzie najlepsza. Pierwsza konsultacja służy właśnie uporządkowaniu sytuacji.
Kontakt z rejestracją
Krótko opisujesz, dla kogo szukasz pomocy i czego dotyczą trudności. Jeśli wybór specjalisty nie jest oczywisty, pomagamy go dokonać.
Konsultacja i ocena sytuacji
Specjalista poznaje historię problemu, dotychczasowe próby pomocy oraz potrzeby dziecka i rodziny.
Plan dalszego postępowania
Może obejmować leczenie psychiatryczne, psychoterapię, konsultacje rodzicielskie, terapię rodzinną, diagnostykę albo inną formę wsparcia.
Współpraca, jeśli jest potrzebna
Za zgodą pacjenta specjaliści mogą konsultować przypadek, ustalać wspólne cele oraz kontaktować się ze szkołą lub innymi osobami zaangażowanymi w pomoc.
Zakres doświadczenia zespołu
Z jakimi trudnościami pracujemy
Poszczególni członkowie zespołu pracują z dziećmi młodszymi, adolescentami albo osobami dorosłymi i specjalizują się w różnych obszarach. Dzięki temu możemy kierować pacjentów zgodnie z realnymi kompetencjami specjalisty.
Granice pomocy są równie ważne jak jej możliwości.
Jeśli psychoterapia ambulatoryjna lub leczenie w gabinecie nie są wystarczające, wskażemy bardziej odpowiednią formę opieki.
Rodzice i otoczenie
Dziecko nie funkcjonuje w próżni
Rodzice są włączani w proces stosownie do wieku pacjenta, jego potrzeb i ustalonego planu leczenia. W terapii osób niepełnoletnich konsultacje z rodzicami są naturalną częścią pracy.
Pracujemy z rodzinami dzieci poniżej 5. roku życia. W tym wieku pomoc często koncentruje się na wspólnym rozumieniu rozwoju dziecka, relacji i codziennych sposobów reagowania, ale także radzenia sobie z typowymi wyzwaniami rodzicielstwa malucha.
Stawiamy nacisk na rozumienie przez rodziców mechanizmów trudności dziecka i sposobów wspierania jego rozwoju. Wiemy, że istotnie przyczynia się to do poprawy efektów leczenia i terapii.
Gdy trudność wiąże się z relacjami i funkcjonowaniem całego systemu rodzinnego.
Za zgodą rodziców i pacjenta terapeuta może kontaktować się ze specjalistami szkolnymi. W złożonych sytuacjach współpracujemy również z kuratorami czy pracownikami MOPS.
Zespół dzieci i młodzieży
Specjaliści pracujący z dziećmi i rodzinami
Dobierając pierwszą osobę, bierzemy pod uwagę wiek dziecka, charakter trudności oraz doświadczenie konkretnego specjalisty.
Joanna Boroń-Zysslekarz psychiatra dzieci i młodzieży
Piotr Nowaklekarz psychiatra dzieci i młodzieży
Kacper Grochockipsycholog, certyfikowany psychoterapeuta
Hubert Sotwinpsycholog, psychoterapeuta
Marcelina Cieszewska-Sotwinpsycholog, psychoterapeuta
Aleksandra Nachyła-Szewczykpsycholog, psychoterapeuta
Maciej Ostrykiewiczpsycholog, psychoterapeutaMagdalena Perzanowskapsycholog, psychoterapeuta
Zofia Szostak-Kędzierskapsycholog, psychoterapeuta
Joanna Nerkopsycholog, seksuolog, psychoterapeuta
Agnieszka Balickapsycholog
Dorota JanikdietetykJustyna Wasilpedagog specjalny, logopeda
Najczęstsze pytania
Przed pierwszą wizytą
Czy muszę wiedzieć, jakiego specjalisty potrzebuje dziecko?
Nie. Jeśli sytuacja nie jest jasna, rejestracja pomoże wybrać odpowiednią pierwszą konsultację. Koordynacją zajmują się właściciele gabinetów na podstawie wiedzy i doświadczenia klinicznego.
Czy każde dziecko kierujecie na psychoterapię?
Nie. Psychoterapia jest jedną z możliwych form pomocy. Czasem właściwsze są konsultacje rodzicielskie, terapia rodzinna, leczenie psychiatryczne, diagnostyka, wsparcie szkolne lub inna forma postępowania.
Czy specjaliści mogą konsultować się między sobą?
Tak, jeśli wymaga tego sytuacja i odbywa się to za zgodą pacjenta lub opiekunów. Możliwe jest ustalenie wspólnych celów, konsylium albo wizyta wielospecjalistyczna.
Co, jeśli pomoc ambulatoryjna nie wystarczy?
Powiedzenie o granicach tej formy leczenia jest częścią odpowiedzialnej opieki. W takiej sytuacji rekomendujemy placówkę lub poziom leczenia lepiej odpowiadający potrzebom pacjenta.
Nie musisz samodzielnie wybierać całej ścieżki leczenia
Opisz krótko, dla kogo szukasz pomocy. Pomożemy ustalić, od jakiej konsultacji najlepiej zacząć.